Birt á Facebook 15.11.2025
Af því ég hangi í flugstöðinni í Skopje og bíð eftir fari til Luton langar mig að segja stutta sögu, frekar en gera ekkert.
Þannig er, eins og fram hefur komið í mínu daglega „fjasi“, að ég hef undanfarna daga verið á ráð- og námstefnu um menntun í fangelsum. Ráðstefnan var metnaðarfull, vel skipulögð og um margt gagnleg, enda sátum við á fundum og pallborðum hvern dag frá 9-17, nema fyrir hádegi einn dag, þegar þeim sem vildu bauðst leiðsögn um miðbæinn í Skopje. Myndir úr þeirri göngu hefi eg birt hér á fjasinu. Halda áfram að lesa →
Undanfarið hefur töluvert verið fjallað um fangelsismál í fjölmiðlum. Þátturinn Kveikur á RÚV 30. janúar sl. var lagður undir málefnið undir fyrirsögninni „Fangar í óboðlegum aðstæðum“, í mörgum þáttum á Samstöðinni og í Heimildinni hefur verið fjallað um stöðu og aðbúnað fanga, og svört skýrsla ríkisendurskoðunar um Fangelsismálastofnun var til umfjöllunar í flestum fjölmiðlum skömmu fyrir síðustu áramót. Halda áfram að lesa →
Í töflunni sem fylgir hér neðst er skrá yfir ‚mínútur spilaðar‘ og ‚framlag‘ „heimaaldra“ (homegrown), íslenskra leikmanna sem spila meira en 3 mínútur að meðaltali í Bónusdeild karla, eftir 13 umferðir, á yfirstandandandi leiktímabili, 24-25. Einnig eru sýndar sömu tölur fyrir næstliðið leiktímabil, 23-24 (eða það tímabil sem þeir spiluðu síðast, ef þeir spiluðu ekki í fyrra). Öftustu dálkarnir í töflunni sýna samanburð á mínútum og framlagi á yfirstandandi tímabili og „besta“ tímabili leikmannsins á ferlinum (eða síðasta virka). „Afturför“ eða samdráttur er sýndur með rauðum mínustölum en bæting / framför með bláum tölum.
Halda áfram að lesa →
Blasa við hörmungar heiminum í.
Hvenær gefum við illskunni frí?
Hvað er fallegra’ en friður á jörð?
Hví forðast mannkynið sáttagjörð?
Þurfum við þrautum að valda?
Um kúgun og ójöfnuð vitum við vel,
um vonleysi, fátæktar lokuðu skel.
Þó þrotlaust um ævi sé stritað við starf,
stöðugt allsnöktum keisurum þarf
blóðug gjöldin að gjalda.
„Meðaltalskaupmáttur mikill“, er sagt,
og í moðsuðu’ um jöfnuð útaf því lagt
en lítið það dugar um mánaðamót
ef matbjörg er þrotin, engin sést bót,
og herðir að krumlan hin kalda.
Sá aðeins telst maður sem ætíð er hress
á yfirsnúningi, dæmdur til þess
að fljóta viljalaus meginstraumi’ með,
á móti að róa er ekki vel séð,
í móinn ei vinsælt að malda.
Að berjast í nauðum við heiminn er hart,
því hamingju kjósum, að útlit sé bjart.
Á mennina kökunni misjafnt er skipt
og mörg þykka sneiðin með rjóma er typpt,
en enginn þarf á því að halda!
Þó „allt sé í heiminum hverfult“ og valt
við hér saman dveljum, þrátt fyrir allt,
svo kynþátta milli byggjum nú brú
og biðjum að kærleikur, von og trú
lifi um aldir alda.
Á ég að nenna að skrifa þennan pistil enn einu sinni? hugsaði ég í morgunsárið þegar ég drakk kaffið mitt, svældi í mig brauðrudda með osti og hlustaði á morgunútvarpið. Þar var búið að draga að hljóðnemanum á Rás 2 formann samninganefndar Sambands íslenskra sveitarfélaga í kjaradeilu við Kennarasambandið. Í stað þess að sitja við samningaborðið og reyna að þoka málum í samkomulagsátt var formaðurinn sendur að hella olíu á eldinn með enn einni aðförinni sem dunið hefur á kennarastéttinni undanfarna daga og vikur, og opinbera um leið vanþekkingu yfirboðara sinna á kennarastarfinu, með rangfærslum og ósannindum. Halda áfram að lesa →
